Podkreślono, że w procesie terapii dziecka ze spektrum autyzmu rodzina odgrywa szczególną rolę. View. Podstawy rozwoju mowy u dzieci. "Forum Medycyny Rodzinnej" 2012, t. 6, nr 5, s. 236-243. W pracy z osobami ze spektrum autyzmu zdecydowanie lepiej mówić o stosowaniu metod wpływających na ich poprawę funkcjonowania. Psychiatrzy często stosują leki, które w pewien sposób mogą ułatwić codzienne życie, np. pomoc w regulowaniu snu, ale nie wpływają one na całkowite „wyleczenie”. W związku z tym, że można Autyzm wczesnodziecięcy – objawy, diagnoza i rokowania. Zaburzenia ze spektrum autyzmu najczęściej są diagnozowane u dzieci w wieku przedszkolnym lub szkolnym. Objawy autyzmu mogą pojawić się jednak już dużo wcześniej. Jeśli pojawią się do 30 miesiąca życia, to jest to autyzm wczesnodziecięcy. Często jego symptomy są Jak wygląda życie dorosłego autysty. Autyzm u dorosłych ma wiele obliczy. Trudno opisać dorosłego autyka, tak jak trudno sklasyfikować samą chorobę. Ania z diagnozy: "autyzm" właściwie się ucieszyła. Zawsze była inna. Nie rozumiała, dlaczego i to ją męczyło. Teraz - gdy wie - żyje jej się łatwiej. Autyzm dziecięcy. Autyzm dziecięcy to rodzaj całościowego zaburzenia rozwojowego charakteryzującego się: (a) nieprawidłowym lub zaburzonym rozwojem przed trzecim rokiem życia oraz. (b) charakterystycznym sposobem wadliwego funkcjonowania w trzech obszarach psychopatologii: interakcji społecznych, komunikacji oraz zachowania Zespół Aspergera jest zaburzeniem rozwojowym ze spektrum autyzmu. Diagnozuje się go coraz częściej – wg danych z 2015 r. zaburzenie to ma jedno na 3333 dzieci w Polsce. Jakie są i z czym się zmagają osoby z zespołem Aspergera (tzw. „Aspiki”) w świecie osób neurotypowych (czyli takich, które nie mają zaburzeń rozwojowych)? Nie sadze zeby opinie Sammsona wyglaszane z aresztu byly tylko obrona pedofila. Mysle ze zeczywiscie jego terapie byly malo akceptowane. Jednakze zadaniem prawa jest ochrona przed szkoda a nauczanie. YwZs. 12 odp. Strona 1 z 1 Odsłon wątku: 15841 Zarejestrowany: 26-01-2009 09:54. Posty: 6450 IP: Poziom: Przedszkolak 16 marca 2010 19:27 | ID: 170573 Jestem ciekawa czy na naszym portalu są rodzice dzieci autystycznych. Zapraszam do wspolnej dyskusji i wymiany doswiadczeniami. 1 Marcin1984 Poziom: Niemowlak Zarejestrowany: 22-09-2009 11:00. Posty: 2879 17 marca 2010 11:29 | ID: 171075 a ja zapraszam do zapoznania się z artykułem na ten temat :-) 2 aśka r Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 31-03-2009 15:19. Posty: 3249 17 marca 2010 11:55 | ID: 171089 Wiesz Kasiu że u mojej Ani jest podejrzenie Zespołu Aspergera zobaczymy jaka będzie diagnoza. 3 Isabelle Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 03-07-2009 19:42. Posty: 21159 17 marca 2010 12:03 | ID: 171098 Kasiu przede wszystkim poszukaj w swojej okolicy stowarzyszenia zrzeszającego rodziców z autyzmem! Oni Ci pomogą najlepiej! 4 kaskur Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 26-01-2009 09:54. Posty: 6450 17 marca 2010 15:38 | ID: 171313 stowarzyszenie pomocy osobom autystycznym jest w olsztynie, a w swoim mieście mam super stowarzyszenie i ośrodek gdzie Sebek już chodzi, ale jak można dodatkowo wymieniać informację i doświadczenia między rodzicami to również pomocne 5 Isabelle Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 03-07-2009 19:42. Posty: 21159 17 marca 2010 15:59 | ID: 171327 kaskur napisał 2010-03-17 15:38:59stowarzyszenie pomocy osobom autystycznym jest w olsztynie, a w swoim mieście mam super stowarzyszenie i ośrodek gdzie Sebek już chodzi, ale jak można dodatkowo wymieniać informację i doświadczenia między rodzicami to również pomocne To dobrze, że masz takie miejsce blisko domu! Najważniejsza jest rehabilitacja! 17 marca 2010 17:37 | ID: 171358 Kasiu my też możemy pogadać, wysłuchać, pomóc - chociażby dobrym słowem. Trzymaj się cieplutko. 7 Isabelle Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 03-07-2009 19:42. Posty: 21159 20 marca 2010 20:49 | ID: 174367 I jeszcze radziłabym założenie konta przy fundacji na rzecz dziecka:) Fundacja lub stowarzyszenie musi mieć wpis do rejestru jako organizacja pożytku publicznego. Wtedy możemy z dopiskiem na niego przekazywać 1% na rehabilitację. A masz tu Kasiu dużo znajomych. Choć w ten sposób w przyszłym roku będziemy mogli pomóc:) 8 kaskur Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 26-01-2009 09:54. Posty: 6450 20 marca 2010 21:05 | ID: 174375 Isabelle napisał 2010-03-20 20:49:52I jeszcze radziłabym założenie konta przy fundacji na rzecz dziecka:) Fundacja lub stowarzyszenie musi mieć wpis do rejestru jako organizacja pożytku publicznego. Wtedy możemy z dopiskiem na niego przekazywać 1% na rehabilitację. A masz tu Kasiu dużo znajomych. Choć w ten sposób w przyszłym roku będziemy mogli pomóc:)Dziękuje za podpowiedź, ale na szczęście na razie nie mamy takiej potrzeby. 9 szirma Zarejestrowany: 04-08-2010 23:26. Posty: 2 4 sierpnia 2010 23:40 | ID: 265785 Hejka!!! Pomocy! Jestem Irena i mam dwójkę wspaniałych synów Daniela i Kubę. Daniel pod koniec września skończy pięć la a kuba jest o trzy lata młodszy. Kilka dnie temu usłyszeliśmy diagnozę względem starszego chłopca - autyzm dziecięcy. To wszystko jeszcze jest takie świerze. Jestem trochę zdezorientowana, bo nie wiem co dalej. Czy może jest ktoś kto chciałby ze mną pogadać i wytłumaczyć mi co i jak. Dzię ki i pozdrawiam!!! 10 kaskur Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 26-01-2009 09:54. Posty: 6450 5 sierpnia 2010 09:25 | ID: 265928 Z chęcią z tobą porozmawiam. Ja również mam dziecko autystyczne. Wysłałam ci wiadomość na PW. 11 WSEIiI Zarejestrowany: 23-07-2012 14:53. Posty: 1 23 lipca 2012 14:56 | ID: 809963 Szanowni Państwo, omówienie sposobów wczesnego wykrywania zaburzeń autystycznych, zaprezentowanie współczesnych metod diagnostyki autyzmu i metod terapii w odniesieniu do dzieci z różnymi zaburzeniami spektrum autyzmu oraz możliwości ich prowadzenia w indywidualnym postępowaniu, jak i w edukacji - będą głównym celem II Ogólnopolskiego Forum Autyzmu organizowanego 29 września 2012 roku przez [WYMODEROWANO] . Podczas forum poruszone zostaną również kwestie terapii neurobiologicznej dla dzieci z autyzmem i zagrożonych tą chorobą czy wpływu diety i leczenia na skuteczność terapii. Będzie też mowa o wyzwaniach stojących przed szkołami i przedszkolami, związanych z organizacją procesu edukacyjnego dla dzieci autystycznych. Uczestnicy konferencji pochylą się także nad zagadnieniami dotyczącymi potrzeb rodzin wychowujących dzieci autystyczne. Zapraszamy, Ostatnio edytowany: 23-07-2012 15:38, przez: Sonia 12 karolina76 Zarejestrowany: 25-01-2017 10:32. Posty: 17 5 listopada 2017 10:58 | ID: 1404024 Każdy niepokojący objaw nie powinien byc bagatelizowany - im wczesniej uda sie rozpoznać chorobę, tym wieksze szanse na sukcesy terapeutyczne. Pełen zakres pakietów diagnostyczny autyzmu i/lub zespołu Aspergera mozna zamówić w Klinice Telefonicznie pod nr 22 253 88 88, 7 dni w tygodniu mozna zapisac sie na wizytę i upewnic sie, czy nasze podejrzenia są właściwe czy tez nie. Pracuja tam najlepsi specjalisci, w razie potrzeby pokieruja dalej. Porady naszych EkspertówWitam Pani Profesor, Jestem mamą 4, 5 miesięcznego chłopczyka. Od miesiąca obserwuje u synka niepokojące objawy i z każdym dniem jestem bardziej przerażona. Synek urodził się przez cięcie cesarskie z powodu ułożenia miednicowego. Ciąża i poród bez powikłań. Odnoszę wrażenie, że syn rozwija się dość wolno. Zaczął skupiać wzrok blisko 8 tygodnia życia, wtedy pojawił się też pierwszy uśmiech. Obecnie syn jest bardzo spokojnym dzieckiem, potrafi zająć się sobą, nie wymaga zbyt wiele uwagi, nie zabiega o nią. Nie płacze, gdy zostaje sam. Martwi mnie kontakt wzrokowy z synkiem. W pozycji na plecach, gdy leży jest dobrze, synek nawiązuje kontakt, patrzy w oczy (choć zdarza się, że spuści wzrok), uśmiecha się, bawi. Problem pojawia się w każdej innej pozycji. Wzięty na ręce lub położony na brzuszku rozgląda się, lecz sprawia wrażenie, że nie patrzy na nic konkretnego, błądzi wzrokiem, nie potrafi skupić się na twarzy , nie reaguje wtedy na wołanie. Zdarza się, że gdy jest noszony na rękach, nawiązuje z kimś, kto go woła kontakt wzrokowy, uśmiechnie się , ale szybko odwraca głowę, co wygląda jakby się nie patrzy na mnie podczas karmienia - wtedy również się rozgląda. Nie chce patrzeć na siebie w lustrze - odwraca głowę. Gdy biorę go na ręce i próbuję się bawić z nim przed lustrem, patrzy czasami na moje odbicie i wtedy się uśmiecha. Śledzi mnie wzrokiem po pokoju, obserwuje co robię, często patrzy mi na ręce i chce złapać i dotknąć przedmiotów, które mam w ręku. Potrafi piszczeć najczęściej do interesujących go przedmiotów. Mało się uśmiecha, tylko trzy razy śmiał się głośno. Zwraca uwagę na nowe osoby pojawiające się wokół niego, ale po chwili wraca do zabawy. Bardzo interesują go wszystkie zabawki, świetnie wodzi za nimi jest bardzo strachliwy, potrafi się rozpłakać na widok obcej osoby. Płacze, gdy płacze inne dziecko. Wyraża emocje , gdy jest zdziwiony unosi brwi, "robi duże oczy",często robi podkówkę, gdy jest smutny, mówi "bubu". Lubi się przytulać i nosić na rękach. Martwię się, że słaby kontakt wzrokowy i brak zainteresowani ludźmi może być oznaką autyzmu. W najbliższym czasie wybieram się z synkiem do neurologa. Wiele czytałam o terapii Integracji Sensorycznej. Czy można przeprowadzić ją u tak małego dziecka? Co jeszcze mogę zrobić dla synka, by mu pomóc? Proszę o radę. Dziękuje i pozdrawiam serdecznie. Droga Mamo Niemowlaka, W Pani opisie jest kilka niepokojących informacji i uważam, że właśnie na nich trzeba się skupić. Oczywiście wiele zachowań jest normalnych, ale ja po wielu latach diagnozowania zaburzeń rozwojowych, wierzę w intuicję matek, które widzą więcej. Należy więc rozpocząć stymulację, by nieprawidłowe zachowania się nie utrwaliły. Proponuję zintensyfikowanie stymulacji wzrokowej i słuchowej. Program słuchowy: 1. Dziecko na kolanach mamy, po prawej stronie dziecka odtwarzacz z programem słuchowym ("Słucham i uczę się mówić " - "Samogłoski i wykrzyknienia" oraz "Wyrażenia dźwiękonaśladowcze" ( Po usłyszeniu wypoiweidzi, powtarza ją Pani DO PRAWEGO UCHA dziecka. 2. Zasłania Pani twarz tablicą, odsłania i wypowiada samogłoskę lub wyrażenie dźwiękonaśladowcze. Tablice do stymulacji wzrokowej ( 3. Śpiewanie dziecku piosenek - usta pomalowane na czerwono. Na tym etapie rozwoju ważna jest także stymulacja sprawności chwytu. O wszystkich ćwiczeniach i prawidłowościach rozwoju może Pani przeczytać w książce "Wczesna interwencja terapeutyczna" ( Serdecznie pozdrawiam Jagoda Cieszyńska Portal ma przyjemność współpracować z gronem ekspertów, jednak często problemy wymagają pilnej lub dodatkowej porady medycznej. nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z zastosowania informacji zawartych w niniejszym serwisie. Zalecamy bezpośredni kontakt ze specjalistą w celu konsultacji danego problemu. Po zgłoszeniu pytania, zostanie ono po akceptacji redakcji umieszczone wraz z odpowiedzią konkretnego eksperta. KROK PO KROKU - Fundacja na Rzecz Dzieci z Zaburzeniami Rozwoju i Ich Rodzin zaprasza do udziału w projekcie pn. „KROK PO KROKU – Intensywna terapia behawioralna dla dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu”. Projekt jest współfinansowany ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w ramach konkursu pn. „Kurs na samodzielność – zwiększenie aktywności osób niepełnosprawnych w życiu społecznym” (konkurs o zlecenie realizacji zadań w formie wsparcia nr 2/2016) na podstawie art. 36 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Projekt polega na objęciu BEZPŁATNĄ terapią dzieci (Beneficjentów Ostatecznych Projektu w wieku 2-10 lat) z terenu woj. mazowieckiego, ze zdiagnozowanym jednym z całościowych zaburzeń ze spektrum autyzmu (autyzm, Zespół Aspergera, całościowe zaburzenie rozwoju inaczej nie określone) i orzeczeniem o niepełnosprawności. W Projekcie weźmie udział 42 dzieci (3 tury zajęć terapeutycznych po 14 dzieci w każdej turze). Dzieci, które zostaną zakwalifikowane do udziału w Projekcie, będą bezpłatnie uczestniczyły w zajęciach indywidualnych (rehabilitacja psychologiczna i logopedyczna) i grupowych (rehabilitacja społeczna) prowadzonych przez specjalistów (psychologów, pedagogów, logopedów) - intensywność oddziaływań będzie wynosiła 20 - 25 godzin dydaktycznych tygodniowo dla każdego dziecka (Beneficjenta Ostatecznego Projektu). Każde dziecko biorące udział w projekcie otrzyma pakiet 283 godzin dydaktycznych bezpłatnych zajęć rehabilitacyjnych i terapeutycznych ze specjalistami. Zajęcia terapeutyczne prowadzone w ramach Projektu opierają się na założeniach Stosowanej Analizy Zachowania (tj., terapii ABA, zwanej również behawioralną). Szczegółowe informacje, regulamin i formularze zgłoszeniowe do Projektu są dostępne na: Wszelkie pytania prosimy kierować: e-mail: biuro@ tel.: 22 885 12 48 Czy diagnoza autyzmu jest wyrokiem? Czy terapia jest w stanie zahamować lub wręcz cofnąć chorobę? Dawniej sądzono, że autyzmu nie można wyleczyć. W większości przypadków jest to prawdą – wiele osób całe życie zmaga się z objawami autyzmu. Symptomy autyzmu mogą ulec złagodzeniu, a niektóre osoby dotknięte tym zespołem są w stanie prowadzić samodzielne życie. Trudno uznać to jednak za całkowite wyleczenie. Częściej zdarza się, że u dzieci wcześnie zdiagnozowanych, u których szybko podjęto terapię, objawy autyzmu ulegają wyraźnemu zmniejszeniu. Może dojść do sytuacji, w której u dziecka nie występują żadne niepokojące symptomy, a dziecko dobrze radzi sobie w przedszkolu lub szkole. Dzieci te można uznać za wyleczone. Według danych szacunkowych, dzięki wczesnej diagnozie i terapii 10-15% dzieci dotkniętych autyzmem ma szanse na to, by uznać je za wyleczone. Jakub przyszedł na świat w jednym z amerykańskich szpitali drogą cesarskiego cięcia w 36. tygodniu ciąży (waga urodzeniowa 2,77 kg, stan zdrowia według skali Apgar w normie1). Przygnębiającą diagnozę postawiono ostatecznie, gdy miał 2,5 roku - PPD-NOS (ang. pervasive developmental disorder not otherwise specified, PPD-NOS), czyli całościowe zaburzenie rozwoju niezdiagnozowane inaczej. 08 marzec 2018 Artykuł na: 9-16 minut dziecko Zdrowe zakupy Dla laika taka diagnoza jest zupełnie niezrozumiała, zwłaszcza w części "niezdiagnozowane inaczej", dlatego rodzice Jakubka zaczęli ten temat drążyć. Dowiedzieli się od lekarzy, że całościowe zaburzenie rozwoju (CZR) to kategoria odnosząca się do zaburzeń powiązanych z trudnościami w komunikacji i kontaktach społecznych (także z nietypowymi zachowaniami i brakiem siły fizycznej), do której zalicza się autyzm dziecięcy czy zespół Aspergera. Ale co oznacza określenie "niezdiagnozowane inaczej"? Otóż wtedy, gdy dziecko nie spełnia wszystkich kryteriów jednego z zaburzeń, ale wykazuje wymienione objawy i zachowuje się w charakterystyczny sposób, rozpoznaje się całościowe zaburzenie rozwoju niezdiagnozowane inaczej, czyli PDD-NOS. I tak właśnie było w przypadku Jakuba. Według oświadczenia rodziców pierwsze objawy wystąpiły u chłopca, gdy miał 22 miesiące, po szczepieniu przeciwko śwince, odrze i różyczce (szczepionka MMR). Wyniki wcześniejszych badań kontrolnych nie dawały żadnych powodów do niepokoju, dziecko było pogodne i szukało kontaktu z otoczeniem. Niestety w ciągu kolejnych miesięcy chłopiec przestał mówić, stał się niespokojny i pobudliwy, z trudnością utrzymywał kontakt wzrokowy i przestał reagować na swoje imię. Pod oczami miał cienie, a na skórze pojawiła się czerwona wysypka. Postanowiono w związku z tym poddać go kompleksowemu badaniu neuropsychiatrycznemu, by ocenić, jak przebiega jego rozwój. Wyniki przedstawiały się następująco: Skala Rozwoju Niemowlęcia Baileya II - wskaźnik rozwoju umysłowego 25%). Jakub był karmiony piersią przez 3 miesiące, dopóki nie wystąpiła u niego kolka z silnymi wzdęciami. Stało się to powodem zmiany sposobu odżywiania dziecka, czyli stosowania mleka modyfikowanego dla niemowląt. Po 6 miesiącach dietę poszerzono o płatki ryżowe, później włączono do niej płatki z pełnoziarnistych zbóż, co jednak wiązało się z ekspozycją na gluten. W okresie bezpośrednio poprzedzającym diagnozę dieta chłopca była stosunkowo uboga ze względu na nietolerancję mleka i niechęć do pokarmów stałych. Chłopiec często się przeziębiał i miał tzw. pieluszkowe zapalenie skóry, a także nieustępującą przez miesiąc żołądkową infekcję wirusową z uporczywą biegunką i wymiotami. Szczepienia zostały wykonane zgodnie z kalendarzem. Zdaniem rodziców po wakcynacji Jakubek przez kilka dni był marudny. W wywiadzie rodzinnym stwierdzono, że rodzice odznaczali się ogólnie dobrym stanem zdrowia, nie występowały u nich alergie, choroby autoimmunologiczne ani zaburzenia ze spektrum autyzmu. W opisie okoliczności, które mogły sprzyjać zahamowaniu rozwoju dziecka, uwzględniono także to, że matka miała dwie plomby amalgamatowe, a w domu, gdzie mieszka rodzina, ściany były pomalowane farbami zawierającymi ołów. Badania laboratoryjne wykazały u chłopca wiele nieprawidłowości: nietolerancję laktozy, nieprawidłowy skład flory jelitowej i obecność w niej grzybów, zapalenie śluzówki jelita i zwiększoną przepuszczalność jego ściany, obecność przeciwciał IgG przeciwko gliadynie (co może wskazywać na celiakię) i innym składnikom pokarmowym, niedobór mikroelementów i kwasów tłuszczowych, lekką mitochondropatię i mutację w genie s-transferazy glutationu. Wyjaśnijmy, że mitochondropatia to grupa słabo poznanych, genetycznie uwarunkowanych chorób, których przyczyną są zaburzenia fosforylacji, a tym samym funkcjonowania łańcucha oddechowego w mitochondriach. Autyzm: zaczynamy leczenie Precyzyjna diagnoza umożliwiła wdrożenie odpowiedniego postępowania. Przede wszystkim z diety Jakuba wykluczono na trzy miesiące wszelkie pokarmy mogące zawierać gluten oraz te, których nietolerancję stwierdzono badaniem immunoglobulin IgG. W ramach terapii służącej poprawie stanu jelit chłopiec przyjmował przez 7 dni 3 razy dziennie po jednej tabletce rifaksyminy (200 mg) oraz przez 3 miesiące 2 razy dziennie po 2 tabletki nystatyny (500 000 a ponadto kombinację probiotyków (18 mld komórek dziennie) i enzymy trawienne: 2 tabletki dziennie podczas posiłku, oraz węgiel - w marę potrzeby. Zastosowano również takie suplementy diety jak tran (łyżeczka 2 razy dziennie), zestaw witamin i mikrolementów wykorzystywany w terapii ASD (raz dziennie), cytrynian cynku (30 mg dziennie), cytrynian magnezu (150 mg 2 razy dziennie) oraz zestaw wspomagający metylację: kwas foliowy i folinowy, witaminy B, trójmetyloglicyna, N-acetylocysteina (jedna kapsułka dziennie). Autyzm: efekty kuracji Już kilka dni po wdrożeniu terapii chłopiec zaczął mówić i przyswajać nowe słowa. Nawiązywał też kontakt wzrokowy i wykazywał chęć do zabawy z rodzicami. Po mniej więcej dwóch miesiącach ustały napady złości, poprawił się nastrój chłopca i stał się on bardziej energiczny. Jakub źle znosił ograniczenia w diecie, próbował wymuszać podanie zabronionych pokarmów, a nawet podbierać je, gdy tylko nadarzała się okazja. Stan skóry nie tylko się nie poprawił, ale wręcz uległ pogorszeniu. Stolce nadal były luźne i obfite. Leczenie rozszerzono więc o środki przeciwgrzybicze (flukonazol 100 mg, raz dziennie przez 30 dni), zestaw aminokwasów i koenzym Q10. Wprowadzono ponadto podawanie Saccharomyces boulardii, szczepu drożdży, który w badaniach na modelach zwierzęcych hamuje rozwój innych szkodliwych grzybów. Okazało się to strzałem w dziesiątkę - poprawiły się stolce i stan skóry. Zdaniem rodziców Jakubek dobrze znosił terapię, a jedyną niedogodnością była liczba i częstotliwość przyjmowania leków oraz suplementów - w sumie aż 19 dziennie! Kompleksowe badania przeprowadzone po 4 miesiącach pokazały jednak, że zaangażowanie rodziców nie poszło na marne. Chłopiec wyraźnie uspokoił się i coraz lepiej mówił, a stan jego jelit poprawił się na tyle, że można było zmniejszyć dawki probiotyków i suplementów. Niemniej zadecydowano o kontynuowaniu leczenia przeciwgrzybiczego i podawania Saccharomyces, a także przepisano chłopcu podskórne zastrzyki witaminy B12 (3 razy w tygodniu). Decyzję o suplementacji witaminy B12 podjęto na podstawie opublikowanych doniesień o jej niedoborze w mózgu w przypadkach zaburzeń ze spektrum autyzmu i schizofrenii2. Jej skutki okazały się wprost fenomenalne - już po kilkunastu dniach zaobserwowano, że słownictwo chłopca uległo poszerzeniu, poprawiła się ponadto jego mowa i potrafił się skoncentrować na jednej czynności przez 20-30 minut. Początkowo te zmiany było utrwaliły. Chłopiec został przyjęty do żłobka, gdzie niczym się nie wyróżnia wśród rówieśników. Jest lubiany, bez trudu wchodzi w relacje z innymi maluszkami, zabawa z nimi sprawia mu przyjemność, podobnie jak przestrzeganie codziennej rutyny. Rodzice po raz pierwszy od długiego czasu odetchnęli z ulgą. Coraz więcej przypadków autyzmu Zaburzenia ze spektrum autyzmu, określane również u nas jako ASD (ang. autism spectrum disoreder), są diagnozowane u dzieci coraz częściej. Pod tą nazwą kryją się autyzm, zespół Aspergera, zespół Retta i inne, niezdiagnozowane całościowo zaburzenia rozwoju (PDD-NOS). Wszystkie charakteryzują się osłabieniem zdolności komunikacyjnych i społecznych, powtarzalnością zachowań (stereotypia), nierzadko w połączeniu z opóźnieniem rozwoju i napadami drgawek. Częstość występowania tych zaburzeń ocenia się ostatnio na 1:91 (USA), w innych krajach jest nawet większa (1:50 w Wielkiej Brytanii). Stwierdza się je 4-5 razy częściej u chłopców niż u dziewczynek. Aczkolwiek zaburzenia ze spektrum autyzmu są przynajmniej częściowo uwarunkowane genetycznie (zidentyfikowano ponad 100 genów zwiększających ryzyko wystąpienia ASD), to oddziaływanie środowiskowe jest również ważne. W innym przypadku trudno byłoby wytłumaczyć, czym został spowodowany tak duży wzrost częstości występowania tych zaburzeń w ciągu ostatnich 20 lat. Czynniki środowiskowe w rozwoju zaburzeń ze spektrum autyzmu: ekspozycja na toksyczne pierwiastki i związki: ołów, związki rtęci, mangan, arszenik, DDT i inne środki owadobójcze, alkohol etylowy; szczególnie niebezpieczny jest kontakt z tymi substancjami w trzecim trymestrze ciąży; kilkaset powszechnie używanych na co dzień substancji - pojedyncze doniesienia, brak badań epidemiologicznych; różyczka u matki, zwłaszcza w pierwszych 8 tygodniach ciąży; niedobór/niski poziom kwasów tłuszczowych omega-3. Związek pomiędzy szczepieniami ochronnymi a wystąpieniem autyzmu nie został potwierdzony w badaniach epidemiologicznych3. Bibliografia Fitzgerald K. i wsp., Global Adv. Health Med., 2012, 1(4) Zhang Y. i wsp., PLOS One, 2016 Landrigan Current Opin. Ped., 2010, 22 Quinrui L. i wsp., Front. Cell. Neurosci, 2017 Marchetto i wsp., Cell 143, 2010 (4) ARTYKUŁ UKAZAŁ SIĘ W: Holistic Health 2/2018

dzieci wyleczone z autyzmu forum